Heupdysplasie

Heupdysplasie bij de hond is een erfelijke aandoening die onder meer bij grote rassen  voorkomt, waarbij spontaan letsels rond de heupkop (caput femoris) en het heupgewricht (acetabulum) ontstaan. Hierdoor gaan deze honden al op jonge leeftijd manken.

HD kan uitsluitend d.m.v. een röntgenfoto worden vastgesteld. De minimum leeftijd om dit te doen is  12 maanden. Deze kan alleen genomen worden door een erkende dierenarts. De röntgenfoto wordt dan naar een bevoegde commissie gestuurd voor een beoordeling. De verschillende stadia worden als volgt ingedeeld :

De uitslag van de röntgenfoto heeft alleen uitsluitsel over aanwezigheid van HD, maar er kan echter niet aangetoond worden of de hond drager is van de afwijking .

Symptomen die kunnen wijzen op aanwezigheid van HD

• moeizaam opstaan na een periode van rust
• na een wandeling en de rustperiode lichtjes manken
• achterblijven tijdens een wandeling (rekening houdend met de leeftijd van de hond)
• janken en kreunen tijdens het opstaan.
  

Oorzaken van heupdysplasie

1. Erfelijkheid : Deze erfelijkheid is extreem ingewikkeld en helemaal niet te vergelijken met de eenvoudige wetten van erfelijkheid die in simpele genetica worden uitgelegd.

2. De voeding : De tweede reden, even belangrijk voor het ontstaan van HD, is de voeding. De voeding is belangrijk i.v.m. de snelheid van de groei van de hond.

3. Het karakter (temperament) : De laatste en derde faktor die weer even belangrijk is als de vorige, is de speelsheid van de hond. Het is geweten dat honden die zeer onstuimig zijn , veel springen en spelen, van links naar rechts bewegen en draaien, meer kans hebben op HD dan hun nestmaatjes die het rustig aandoen.

Behandeling Heupdysplasie

Er bestaat geen medicijn waarmee heupdysplasie te genezen is. Wel zijn er behandelingen (conservatieve en/of chirurgische behandeling) en medicijnen waarmee verergering wordt voorkomen of pijnklachten worden verminderd. De conservatieve behandeling (= niet operatief is bruikbaar bij honden met milde symptomen of bij honden die voor het eerst symptomen van kreupelheid vertonen. De behandeling kan bestaan uit aangepaste beweging (rust of juist training), aangepaste voeding en eventueel ontstekingsremmers. Het doel van een chirurgische behandeling kan de vermindering van pijn zijn, de terugkeer naar een zo normaal mogelijk gebruik van het aangetaste gewrichten het voorkomen van artrose bij de jonge hond met een 'losse heup'. Er zijn meerdere operatietechnieken mogelijk.
Enkele van deze operatietechnieken zijn:

Röngenfoto van een bekkenkanteling

1. Het kantelen van de heupkom over de heupkop. De heupkom wordt op meerdere plaatsen doorgezaagd, gekanteld totdat de heupkop goed in de heupkom past, en weer vastgezet met metalen schroeven. Hierdoor ontstaat er een betere aansluiting. Deze operatie wordt uitgevoerd bij jonge honden (ouder dan 8 maanden) met losse heupen zonder vormverandering.
2. Het weghalen van een spier in de lies. Hiermee wordt bij veranderde heupgewrichten voorkomen dat de kop in de kom wordt getrokken. Deze operatie wordt uitgevoerd bij honden waarbij deze spier is aangespannen en die misvormde heupen hebben.
3. Het weghalen van de heupkop. Dit gebeurt meestal niet bij grote honden omdat herstel niet zo goed is als bij kleine, lichtere honden.
4. Het plaatsen van een kunstheup. Dit gebeurt veelal bij honden met zeer pijnlijke heupgewrichten die ernstig misvormd zijn. Of een operatie dan wel een conservatieve behandeling voor een hond het beste is, moet beoordeeld worden door een ervaren of gespecialiseerde orthopedische dierenarts.

In een poging deze erfelijke ziekte weg te selecteren, worden röntgenfoto's gemaakt van de heupgewrichten van fokdieren voor die als fokdier ingeschreven worden in een stamboek.

Oorzaken van heupdysplasie

1. Erfelijkheid : Deze erfelijkheid is extreem ingewikkeld en helemaal niet te vergelijken met de eenvoudige wetten van erfelijkheid die in simpele genetica worden uitgelegd.

2. De voeding : De tweede reden, even belangrijk voor het ontstaan van HD, is de voeding. De voeding is belangrijk i.v.m. de snelheid van de groei van de hond.

3. Het karakter (temperament) : De laatste en derde faktor die weer even belangrijk is als de vorige, is de speelsheid van de hond. Het is geweten dat honden die zeer onstuimig zijn , veel springen en spelen, van links naar rechts bewegen en draaien, meer kans hebben op HD dan hun nestmaatjes die het rustig aandoen.